Behandeling heupdysplasie bij de hond:
van training tot bekkenkanteling en prothese

Heupdysplasie (HD) is een aandoening die vaak voorkomt bij grote en middelgrote honden, en soms ook bij kleinere honden. Het is een ontwikkelingsstoornis van de heupgewrichten, veroorzaakt door erfelijke aanleg en milieufactoren. Bij pups zijn de heupgewrichten in aanleg normaal, de afwijking ontstaat na de geboorte. De leeftijd waarop de hond klachten krijgt, is wisselend. Maar uiteindelijk ontstaat een verslapping van het gewrichtskapsel, zwelling, verslapping en scheuring van het ligamentum teres en abnormale ontwikkeling van heupkop en -kom. Dit tast het gewrichtskraakbeen aan en vaak vindt vervolgens botwoekering plaats (arthrose).

Mogelijke symptomen van HD
• Niet graag of moeilijk gaan zitten
• Moeilijk opstaan en lopen
• Lopen met een gebogen rug
• Wisselende kreupelheid van een of beide achterbenen
• Koehakkige stand van de achterbenen
• Minder uithoudingsvermogen
• Problemen met springen en/of trappen lopen

Diagnose: wees er vroeg bij!
Wanneer na (röntgen)onderzoek blijkt dat uw hond HD heeft en in welke mate, dan kunnen we samen met u een behandeltraject uitzetten. We kunnen zelfs al vanaf een leeftijd van 16 weken de bandslapte in beeld brengen. Hoe sneller de diagnose wordt gesteld, hoe beter de prognose is. Heeft uw hond nog geen klachten, dan is de kans op een succesvolle behandeling vele malen groter dan wanneer de hond al enige tijd klachten heeft. Laat daarom, zeker bij risicorassen, met 4 tot 5 maanden een röntgenonderzoek doen. Op deze leeftijd kunnen al minimale veranderingen zichtbaar zijn, maar door op tijd in te grijpen en een correcte behandeling is een succesvolle behandeling van de heupen mogelijk.

Behandelingen
Welke behandeling het beste bij uw hond past, hangt af van leeftijd, ras, klachten, gewicht, bespiering en mate van de aandoening. Dier en Dokter heeft ruime ervaring met alle behandelingen:

Conservatieve behandeling: geen operatie, maar loop- en watertraining en medicatie.

JPS - juvenile pubic symphysiodesis: bij de jonge hond wordt de groeischijf in het midden van het bekken gesloten, waardoor de onderzijde van het bekken niet meer, maar de bovenzijde van het bekken wel groter kan worden. Hierdoor kantelen de heupkoppen zich makkelijker. Een voorwaarde voor deze behandeling is dat de hond niet ouder is dan 16 tot 20 weken.

Bekkenkanteling (TPO = triple pelvic osteotomy): het bekken wordt op drie plaatsen doorgezaagd, waarna de heupkom over de heupkop wordt gekanteld. Daarom wordt het ook wel genoemd triple pelvic osteotomy. Door de bekkenkanteling ontstaat een groter draagvlak waardoor het heupgewricht weer stabiel wordt. Dit voorkomt slijtage van het heupgewricht op jonge leeftijd van de hond. Het bekken wordt vervolgens gefixeerd met een speciale plaat, zodat het in de juiste positie blijft. De prognose van deze behandeling door bekkenkanteling is goed tot uitstekend, als er nog geen sprake is van artrose. Dit betekent dat de hond op een jonge leeftijd (onder 1 jaar) een bekkenkanteling moet ondergaan.

Heupkop verwijdering: Deze behandeling is erop gericht pijn tegen te gaan die voortkomt uit slijtage van het heupgewricht. De bilspieren moeten het dijbeen gaan steunen en de ‘last’ dragen. Deze behandeling is alleen geschikt voor kleine tot middelgrote honden.

• Heupprothese: de kosten van het plaatsen van een heupprothese zijn zeer hoog (enkele duizenden euro’s), de resultaten zijn goed, mits de spiermassa nog voldoende is en de hond nog voldoende vitaal is. Revalidatie is essentieel voor het welslagen.